Presionet
ne drejtim te Kosoves lidhur me fillimin e
bisedimeve me Serbine, dy javet
e fundit kane shenuar ngritje ne
grafikonin e retorikes dhe te veprimeve
konkrete diplomatike e politike. Kjo me shume
duket si nje fushate e orkestruar e disa
faktoreve nderkombetar, se sa si nje
politike e planifikuar dhe koherente, e cila
merr para sysh realitetet ne terren.
Zhvillimi ne forme fushate i pergatitjes se
terrenit per bisedime ndermjet Prishtines e
Beogradit, esencialisht nuk ka te beje me
“çeshtje teknike”, po me hapjen e
çeshtjes se statusit te Kosoves. Emertimi
si bisedime per çeshtje teknike eshte
figure per te fshehur nga opinioni publik
kuadrin qe eshte rezervuar per kete
proces politik.
Si duket tabloja e presioneve ne drejtim te Kosoves
1. Tematizimi i Kosoves
ne mbledhjen e Grupit te Kontaktit ne
Moske,
para dy javesh, shenon riaktivizimin e kesaj
instance vendimmarrese ne drejtim te
Kosoves,
kesaj here ne nivelin e krijimt te
ambientit per fillimin e bisedimeve ndermjet
Prishtines e Beogradit. Nominimi nga Grupi i
Kontaktit i Perfaqesuesit Special, Hari
Holker, si ndermjetes ne keto bisedime,
realisht tregon mungesen e preokupimit
koherent dhe serioz me Kosoven te kesaj
instance nderkombetare. Hari Holkeri ka
ardhur ne detyren e Perfaqesuesi Special per
Kosoven vendim te posaçem te sekretarit te
pergjitshem te OKB-se dhe te Keshilit te
Sigurimit. Sipas rezolutes 1244, detyrat e
tij te punes kane te bejne me ushtrimin
e pushtetit legjislativ, ekzekutiv dhe gjyqesor
ne Kosove, ku bie edhe perfaqesimi nderkombetar
i Kosoves, me sakte, “ per
te kontrolluar implementimin e prezences
civile nderkomebetare”.
Rrjedhimisht, ai mund te jete pjese
e delegacionit te Kosoves ne bisedime e jo
ndermjetes. Por, kjo zgjidhje e improvizuar
dhe jologjike ne shikim te pare, ka te beje
me nje element thelbesor qe po futet ne
lojen politike ndaj Kosoves:
me heqjen e dimensionit nderkombetar
te bisedimeve ndermjet Kosoves e Serbise.
PSSP eshte pjese e infrastruktures se
brendshme pushtetore te Kosoves dhe sado qe
te kete mandatin e deklaruar nga Grupi i
Kontaktit dhe nga institucionet e tjera
nderkombeatre,
ai mbetet qe mbetet ne suazat e nje perfaqesimi
te brendshem.
2. Pas trasimit te
tille te terrenit nga ana e Grupit te
Kontaktit, pasoi vizita e komisarit te
Bashkimit Europian, Kris Paten ne Prishtine
dhe ne Beograd, ku u pa edhe me qarte
strategjia e skicuar e heqjes se dimensionit
nderkombetar çeshtjes se Kosoves.
Kris Pateni ne Kuvendin e Kosoves
deklaroi se “ deklaratat parlamentare kunder
pavaresise, nuk jane te dobishme, sikur qe
nuk mund te jene te dobishme as deklaratat
parlamenare per pavaresine”. Mirepo,
Kris Paten mesazhin e njejte nuk e percolli
ne Beograd. Paten atje takoi te gjithe
zyrtarte e pozites dhe te opozites, por
nuk pati rast te fliste ne Kuvendin e Serbsie
dhe as ne kuvendin federal. Nga informacionet
qe dolen nga takimet e atjeshme te tij, nuk
u duk aspak angazhimi i tij lidhur me
“padobine” e deklarates per Kosoven te
Kuvendit te Serbise dhe rezolutes se
Kuvendit te Serbise e te Malit te Zi.
Perkundrazi,
mesazhi i Patenit ne Beograd shkoi ne
drejtim te motivimit te zyrtareve serbe
per integrimin e Serbise dhe te
Malit te Zi ne strukturat europiane, pas
asnje lloj kushtezimi me qendrime me te
matura ndaj Kosoves.
3. Bashke me
riaktivizimin e Grupit te Komntaktit dhe me
presionet e Patenit, keto dite po shenon
rritje edhe retorika e diplomacie ruse ne
drejtim te Kosoves. Ministri i jashtem rus,
Igor Ivanov deklaroi me 9 shtator ne Sarajeve
se “Rusia nuk do te terhiqet nga Ballkani”.
Njeheresh u paralajmerua edhe hapja e
konsullates ruse ne Prishtine. Kjo
konsullate eshte planifikuar qe te jete
ne kuader te ambasades ruse ne Beograd.
KJo do te thote
se aktivitetet e saj do te jene te
tilla qe Kosoven ta trajtoje brenda
mandatit qe ka ambasada e Rusise ne federaten
Serbi-Mali i Zi. Nese lejohet kjo zgjidhje per
konsullaten ruse nga UNMIK-u, atehere do e
jete edhe me e qarte se cila eshte vija e
riintegrimit te Kosoves ne federaten
serbo-malazeze.
4.
Kete tablo e ben edhe me te plote
deklarimi me i ri dhe pakuptueshem entuziast
i prokurores se Tribunalit te Hages, Karla
del Ponte, e cila ka adresuar presione dhe kercenime
te reja ne drejtim te shqiptareve. Ajo ka
thene se “Ne po vazhdojme hetimet kunder
UÇK-se, kemi kerkuar desshmi edhe nga
autoritetet e Serbise dhe do t’i analizojme
ato. Do t’i perfundojme te gjitha hetimet
edhe kunder
pjesetaretve te UÇK-se, deri ne
fund te vitit 2004 dhe shpresoj te ngrisim
aktakuza te reja”. Siç shihet, dy momente
jane indikative dhe alarmante ne kete
deklarate te Karla del Pontes: e para, qe
ajo e pranon se ka nstitucionalizuar bashkepunimin
e saj me autoritetet serbe, per te cilat
dihet se
çfare qendrimi mbajne ndaj UÇK-se
dhe çka jane ne gjendje te sajojne per
inkriminimin e saj. E dyta, ende pa i kryer
hetimet, ajo
shpreson se do te kete aktakuza te
reja, gje qe do te thote se ne fakt e
paragjykon procesin e hetimeve. Ne nje lexim
te mundshem politik, kjo do te thote se
ajo qysh tash ka leshuar kercenime dhe
shantazhe ndaj pjesetareve te UÇK-se, si
mjet presioni ne krijimin e ambientit per
fillimin e bisedimeve ndermjet Prishtines e
Beogradit.
5. Mbajtja e Kosoves
ne izolim te forte nderkombetar eshte
nje element tjeter i presionit konkret, i
cili eshte ne funksion te dobesimit te
identitetit politik te Kosoves dhe te dobesimit
te motivit te shqiptareve per pavaresi.
Mospranimi i dokumenteve te udhetimit nga
shtete ne rajon, veçmas
nga Bullgaria e Greqia, kane bere qe
te prodhohen shume zhgenjime te qytetareve
te Kosoves me UNMIK-un dhe me administraten
e vendit. Ketu bie edhe favorizimi i marrjes
se dokumenteve te federates serbo-malazeze,
qe me vite eshte bere ne Kosove dhe qe
favorizohet edhe ne shtete
europianoperendimore,
veçmas ne Gjermani.
Hari
Holkeri, para se te merr detyren e
ndermjetesimit,
do te duhej te kryente detyren e vet qe i
ngarkon rezoluta 1244, e qe ka te beje
edhe me krijimin e kushteve per lirine e
qarkullimit te njerezve te Kosoves. Perndryshe
nuk ka kuptim te flitet per marredhenie ne
rajon, nese shtetet e rajonit mbajne
politika diskriminimi ndaj qytetareve te
Kosoves, te cilet kane dokumente te leshuara
nga administrata civile nderkombetare e
OKB-se. Meqe keto lojera zgjasin tash kater
vjet, ketu ose eshte fjala per deshtimin
e autoritetit te OKB-se, ose per nje
politike ngulfatese ndaj identitetit te
Kosoves.
6. Edhe mbajtja me nje
konsekuence te papare e Kosoves ne
kollaps energjetik, ne jostabilitet permanent
dhe ne krize te thelle ekonomike dhe
sociale, duket si element i nje stategjie te
perpunuar per gjunenzimin e vullnetit
politik te shqiptareve. Dihet se shtylla e
katert e UNMIK-ut administrohet nga Bashkimi
Europian, ndersa deshtimet me te medha ne
Kosoven e ketyre kater viteve, jane pikerisht
ne ekonomi. Si eshte e mundur qe te deshtoje
Bashkimi Europian, ne mekembjen e ekonomise
se nje vendi qe ka banore vetem sa nje
qytet pak me i madh europian. Mbajtja e Kosoves
ne krize permanete ekonomike dhe ne kollaps
energjetik,, realisht e mban Kosoevn nen
nivelet qe ka Srerbia e mal ii Zi, per te
nxjerre se andejmi arsyetimin e neserm per
riintegrimin e Kosoves ne nje “strukture
me zhvillim me te larte ekombomik dhe me
shkalle me te larte te integrirmit ne
strukturat europiane”.
7. Mund te jete se
edhe rikthimi i jostabilitetit ne Maqedoni,
sado qe te jete nje mjet i terthorte, ai
pashmangshem shnderrohet ne nje
mjet presioni ndaj Kosoves. eshte
funksionalizuar tashme skema, sipas te ciles
per jostabilitetin rajonal fajtor kujdestar
eshte Kosova, perkatesisht njerez ose
struktura te saj mbrojtese.
Çka duhet te behet?
Brenda
ketyre zhvillimeve teresisht te
pafavorshme, politikeberesit shqiptare te
Kosoves duhet te kene koncentrim maksimal
dhe pergjegjesi maksimale, nese duan qe te
mos mbeten te lagur ne fund. Duhet te ndermerren
veprime te qarta dhe te vendosura politike.
E
para, partite politike shqiptare, qe kane
ngritur bashkerisht koalicionin e tashem
qeveritar, duhet te hartojne nje platforme
te perbashket lidhur me zhvillimet aktuale
dhe veçmas me procesin e bisedimeve me
Beogardin per “çeshtje teknike”.
Ne kete kontekst, duhte te qartesohet
se çka do te thote ky aspekjt i bisedimeve,
ne menyre q e te mos rreshqasin gjate
procesit ne “bisedime per statusin”, pa
qene te pergatitur. Vlen t’u kujtohet pervoja
e hidhur e Malit te Zi, i cili i filloi bisedimet me Serbine, nen monitorimin e
Solanes, per çeshtje teknike por qe
rezultuan me miratimin e Kartes Kushtetuese
dhe me thyerjen e vullnetit malazez per
pavaresi.
Duhet te shpjegohet qarte formulimi
“bisedime per çeshtje konkrete ose
teknike”. A bie ketu tematika e importit te
qumeshtit te Beogradit dhe te ujit mineral
Heba, ( qe edhe ashtu e kane riokupuar
tregun e Koosves).
Por,
asgje nuk do te sqarohet nese nuk mblidhen
dhe nuk e hartojne nje platforme politike te
perbashekt partite shqiptare qe e perbejne
koalicionit qeveritar. Dihet mirefilli
se qeveria vetem e ekzekuton politiken, e
cila hartohet
nga partite e koalicionit qeveritar.
Ne
Serbi jane inkuadruar edhe OJQ-te ne
debatin e parapergatitjeve per bisedimet ndermjet
Prishtines e Beogradit, ndersa ne Kosove,
ende nuk jane takuar lideret e partive qe e
perbejne koalicionin qeveritar!!! Ndersa,
gjithkush e di se bisedimet me Serbine, ne
çfaredo niveli dhe per çfaredo teme, jane
politike dhe nuk mund te behen pa pasur nje
platforme unike politike. Nese puna i lihet
ne barre vetem qeverise, atehere eshe
e qarte se kjo gje behet me qellim te deshtimit
te saj dhe me qellim te dobesimit te
pozites se Kosoves.
E
dyta, qeveria duhet te pajiset me kompetenca
me te plota e me te qarta, para se te
marre persiper realizimin e politikes qe
do te hartohet nga partite e koalicionit
qeveritar. Ajo duhet te kete mandat qe
obligimet qe i merr te mund t’i realizoje,
e jo te varet nga vullneit i UNMIK-ut, sepse
ne ate rast do te kompromentohej per
josreriozitet dhe paaftesi.
E
treta, institucionet e Kosoves duhet te kerkojne
qe Uashingtoni, perveç angazhimit ne
Grupin e Kontaktit, te kete edhe angazhim
separat, si ne ne procsin e pergatitjes
ashtu edhe te mbarevajtjes se bisedimeve. Ne
rastin e Kosoves, perveç pegjegjesise
politike, Uashingtoni ka edhe pergjegjesi
morale.
E
katerta, arritja e paqes sociale eshte e
domosdoshme ne periudhen sa do te zgjate
procesi i bisedimeve. Suksesi i kryeminsitrit
Rexhepi ne arritjen e marrerveshjes se perkohshme
me minatoret
e Trepçes dhe marrveshjes me arsimtaret,
eshte mjaft inkurajuese. Por, paqja sociale
duhet te jete me gjitheperfshirese dhe me
e qendrueshme, nese nuk deshiron qeveria qe
te kete edhe nje gur me shume ne qafen
e brishte te saj.
Ne Prishtine,
14
shtator 2003