Megjithate, emertimi nga shumica e mediave shqipe, i te ndjeres si “plaka Ragbete Mehmeti” vetem sa provon ate imunizim me te keqen qe tashme eshte shnderruar ne menyre te te menduari. Kjo prirje per ta relativizuar te keqen dhe per ta zbutur, eshte pasoje e mendjelehtesise, sepse pavaresisht nga mosha, nje viktime e çrregullimeve drastike te furnizimit me energji elektrike, eshte emerues i perbashket i nje gjendjeje potencialisht te rrezikshme per te gjithe banoret e te gjitha moshave.

Nga shpethimi i zjarrit ne banesen e familjes Mehmeti ne qender te Prishtines, kete te merkure ne oret e mbremjes, mbeti e vdekur Ragbete Mehmeti, duke e shtuar numrin e viktimave nga pasojat e avarive dhe te çrregullimeve te furnizimit me energji elektrike.

Ne kete fatkeqesi te familjes Mehmeti, e pesoi edhe nje polic i Sherbimit Policor te Kosoves, cili beri perpjekje qe te ofronte ndihme, ne mungese te zjarrfikesve.

E drejta, edhe ne nje shperthim te madh te zjarrit ne nje kompleks banimi ne lagjen Ulpiana, vetem nje nate para se te ndodhte tragjedia e familjes Mehmeti, pjesetare te Sherbimit Policor te Kosoves, treguan nje azhuritet te jashtezakonshem, duke arritur ne vendin e fatkeqesise vetem pak minuta pas lajmerimit. Por, edhe atje, ata qe duhej te arrinin te paret, sherbimi i Urgensit dhe i KEK-ut, ose nuk erdhen fare, ose arriten me se paku nje ore vonese. Te dyja rastet, jane deshmi se nuk eshte e mjaftueshem qe te funksionoje vetem nje segment i sigurise. Per te shpetuar jetet e njerezve dhe pronat e qytetareve, kerkohet reagim i shpejte i te gjitha strukturave te sherbimeve emergjente.

Per shkak te pakujdesise se disave prej tyre, ne kete rast KEK-ut dhe zjarrfikesve, vdekja e zonjes Ragbete Mehmeti tashme paraqte nje numer me shume ne tabelat statistikore te tragjedive te tilla.

Mgjithate, emertimi nga shumica e mediave shqipe, i te ndjeres si “plaka Ragbete Mehmeti” vetem sa provon ate imunizim me te keqen qe tashme eshte shnderruar ne menyre te te menduari. Kjo prirje per ta relativizuar te keqen dhe per ta zbutur, eshte pasoje e mendjelehtesise, sepse pavaresisht nga mosha, nje viktime e çrregullimeve drastike te furnizimit me energji elektrike, eshte emerues i perbashket i nje gjendjeje potencialisht te rrezikshme per te gjithe banoret e te gjitha moshave. Autori i ketij teksti ka pare me syte e vet, ne zjarrin qe shpertheu ne Ulpiane te marten, femije te alivanosur, gra te reja te asfiksuara dhe burra qe mezi kane pershkuar gjalle korridorin e hyrjes se baneses. Pra, te qene e te ndjeres ne moshen shtatedhjetevjeçare, nuk mund te perdoret si eufemizem per vdekjen e saj te dhunshme.

Sipas te dhenave qe u publikuan pas tragjedise, zjarri ne banesen e familjes Mehmeti ka shperthyer nga qiriri dhe stufa e gazit. Fatkeqesisht, qiriri dhe stufat e gazit, jane bere te pashmangshme ne familjet qytetse kosovare. Mungesa disa oreshe e energjise elektrike, ne kete dimer te ashper, i detyron shume familje qe te perdorin qirinj dhe stufa gazi, per te luftuar terrin dhe te ftoftin. Logjikisht, shpethimet e zjarreve neper banesa dhe avarite neper instalime, jane pasoja e çrregullimeve te Korporates Energjetike te Kosoves.

Edhe pse deri ne rastin me te ri te tragjedise se familjes Mehmeti ne Prishtine, kane nddohur shume raste te tilla, askush nga KEK-u nuk ka luajtur gishtine vogel per te ndrequr çkadoqofte. Aq me pak i ka shkuar kujt mendja qe te kerkoje ndjese ose te merr persiper nje pergjegjesi morale.

Nuk eshte e kuptueshme ne kete rast as heshtja e asociacioneve te shumta te grave dhe e asociacioneve qe angazhohen ne lemin e mbrojtjes se te drejtave te njeriut. Nese ne raste te tilla nuk ka nje angazhim te ketyre asociacioneve, vertet piketat e angazhimit te tyre me vorkshope e seminare, ne sallat e hoteveve luksoze, mbeten moralisht te dyshimta.

Ne fakt e tere shoqeria kosovare, mbetet edhe me tutje e topitur ndaj tragjedive qe ndodhin gjithandej nga çrregullime e furnizimit me energji elektrike. Dalja nga kjo topitje dhe nga kjo letargji asfiksuese, si dioksidi qe i mori jeten zonjes Ragbete Mehmeti, eshte standardi i pare qe duhet te permbush nje shoqeri qe ka synim veterespektin dhe dinjitetin.
Ne Prishtine, 9 janar 2004