Deshmia rrenqethese lidhur me eksperimentimin qe eshte bere ne institucionet ushtarako-mjekesore serbe ne Beograd me pengje shqiptare, erdhi nga pertej Atlantikut, ne forme te nje deshmie qe synon te qetesoje ndergjegjen e vete deshmitarit. Pra, tash per tash, ajo duket vetem si nje perpjekjke per te rifituar qetesine nje njeri, i cili nga frika nuk guxon ta zbuloje identitetin e vet para opinionit.

Kur shikohet gjendja faktike, frika e deshmitarit eshte krejt legjitime. Boterisht dihet se infrastrukrura e makinerise ushtarako-policore te fashizmit serb, nuk eshte shperbere, sikunder ka qene praktika me shtetet fashiste, kur ato kapitullonin. Ne fakt ,zyrtarisht eshte shperbere vetem formacioni “Beretat e Kuqe”. Por, ky formacion nuk eshte shperbere per krimet e kryera ne Kosove, po per faktin se ishte instanca qe projektoi dhe  qe ekzekutoi likuidimin fizik te kryeministrit te  Serbise, Zoran Gjingjiqit. Ndersa e tere struktura ushtarake, policore dhe e sherbimeve sekrete serbe, ka mbetur e pacenuar dhe vetem me disa ndryshime kozmetike nw nivelin komandues. Prandaj, nuk eshte jologjike qe dora vrastare e ketyre sherbimeve e arrin secilin deshmitar, qe guxon te zbuloje monstruozitetet e krimeve naziste qe kane kryer forcat serbe kunder popullit shqiptar te Kosoves.

Sidoqofte, deshmitari anonim, ka bere nje pjese te detyres se vet. Ai ka treguar si kane funksionuar tunelet e nendheshme, si jane te lidhura lokacionet dhe si ka funksionuar opreracioni nazist i eksperimenimeve me krijesa njerezore dhe i zhdukjes se tyre ne Serbi.

Kur shikohet gjendja faktike me civilet shqiptare qe ende llogariten te zhdukur, ka nje lidhje logjike. Dihet se varreza masive jane zbuluar ne Batajnice te Beogradit, e cila nuk eshte larg lokacioneve dhe te objekteve te VMA-se, qe jane treguar si vende ku ka mundesi qe te jene bere eksperimentet e tmerrshme. Deri sot qeveria serbe nuk ka dhene pergjigje te qarte se si kane mberritur kufomat e civileve shqiptare ne varrezat ne Batajnice, perkatesisht çfare ka ndodhur me ta, para se te varroseshin atje. Qofte dhe vete kjo heshtje dhe sidomos nderprerja e procesit te zhvarrosjes dhe te kthimit te kufomave, eshte nje indikator qe e rrit dyshimin se diçka teper serioze po fshehet.

Qeveria aktuale serbe i zbuloi varrezat masive ne Batajnice, frigoriferin me kufomat e  shqiptareve ne Danub dhe ne Liqenin Peruçac, vetem sa per te treguar anen e keqe te Millosheviqit, ne kontekstin e luftes se brendshme per  pushtet ne Serbi, por kurrssi nuk e çoi punen me tutje per te ndriçuar permasat e gjenocidit qe ishte kryer kunder popullit shqiptar te Kosoves. Ka kohe te gjate qe ne opinionin serb me nuk jane publikuar kurrfare informacionesh per hetimet eventuale ndaj atyre qe jane akuzuar per keto krime. Pra, pas perdorimit te ketyre tragjedive  per konsum te brendshem dhe per permiresimin e imazhit nderkombetar te qeverise aktuale, kapitulli duket i mbyllur.

Ajo qe eshte poashtu e hidhur ne kete tregim, eshte se çeshtja e te zhdukurve eshte parapare te perfshihet ne agjenden e te ashtuquajturave “bisedime per çeshtje teknike” ndermjet Prishtines e Beogradit, qe planifikohet te fillojne me 14 tetor te keitj viti ne Vjene te Austrise. Edhe me kete perfshirje te çeshtjes me tragjike te gjenocidit kunder shqiptareve ne “çeshtje teknike”, duket se synohet te fshehet  po e njejta gje, pra, permasa e krimit qe ka bere Serbia kunder shqiptareve te Kosoves. Gjetja e personave te zhdukur dhe dhenia e pergjigjeve te plota per fatet e secilit njeri te zhdukur, nuk mund te jete çeshtje teknike, po eshte çeshtje humanitare dhe politike. Mjafton te permendet ketu nje rast: para do kohesh nje delegacion i larte i SHBAve ka qene ne Vietnam per te kerkuar kthimin e eshtrave te ushtareve amerikae dhe dhenien e informative per personat e zhdukur ne luften amerikano-vietnameze.  Por, keto kerkesa jane bere te mundshme vetem pas normalizimit te marredhenieve ndermjet dy vendeve, per çka jane dashr me shume se tridhjete vjet, e kurrsesi si “çeshtje teknike”.

Ndoshta ajo qe mund te behet ne rastin e Kosoves, eshte qe delegacioni i saj te kerkoje ne bisedimet e Vjenes, qe te krijohet nje komision i perbashket i eksperteve shqiptare, serbe dhe nderkombetar, qe do te hulumtonte se a jane bere vertet eksperimentime me pengjet shqiptare dhe cili ka qene fati i personave qe jane varrosur ne varrezat masive nepepr Serbi.

Pas publikimit te deshmise se pare per kete rast, vertet nuk do te duhej te pasonte heshtja dhe injorimi.