|
Shpatullkethyesit e Rambujese miqesohen
Hipokrizija jone duhej nje
dite te del ne shesh. Por ne si popull nuk duhet
qe keto hipokrizira t’i fshehim edhe me shume,
sepse bota do te na etiketonte si popull
hipokrit. Ashtu si e quan sot popullin serb-
genjeshtare. Nese me tutje vazhdojme keshtu do
te ishte me mire te mos ekzistonim fare se sa te
etiketohemi si hipokrite. Zoti njerezit dhe
popujt i ka krijuar te lire, por dikush e
roberon veten, sepse ndryshe mendon, ndryshe
flet dhe ndryshe vepron.
Pas shtate vjetesh u kurorizua miqesia edhe pse
e “papelqyeshme”. Ai qe ka percjelle odisene
kosovare nuk duhet te çuditet. Asgje e
“tmershme” nuk ka ndodhur. Jemi te mesuar te “mashtrohemi”.
I futa keto dy terme ne thonjeza sepse secili
kosovare qe ka dy kokrra mend e ka nuhatur ose e
ka ditur me heret se nje dite do te ndodhte ky
kurorezim. Hipokrizija jone duhej nje dite te
del ne shesh. Por ne si popull nuk duhet qe keto
hipokrizira t’i fshehim edhe me shume, sepse
bota do te na etiketonte si popull hipokrit.
Ashtu si e quan sot popullin serb- genjeshtare.
Nese edhe me tutje vazhdojme keshtu do te ishte
me mire te mos ekzistonim fare se sa te
etiketohemi si hipokrite. Zoti njerezit dhe
popujt i ka krijuar te lire, por dikush e
roberon veten, sepse ndryshe mendon, ndryshe
flet dhe ndryshe vepron. Te gjitha keto cilesi
njeriun gjegjesisht popullin e shendrojne ne
hipokrit, e te tillet asnjehere nuk e jetesojne
lirine.
Delegacioni kosovar i para shtate vjetesh ne
Rambuje ishte ne perberje me i madh se ky tani.
Ai ishte krijuar ne rrethana lufte dhe ishin me
te fuqishem se sa ky i diteve te sotme. Prej
tyre vetem kater e hudhen nenshkrimin.
Marreveshja e nje anshme nga jashte shihej si
fitore e madhe ndersa brendine e kishte te
brishte. Kjo brishtesi ne vend se te sherrohej
ne gjendje paqeje, ate e kaploi myshku me i madh.
Derisa NATO luftonte kunder serbeve udheheqesit
politik te ushtrise dhe “presidenti” yne,
“mundoheshin” ne themelimin e qeverise se
perkohshme. Mosmarreveshja e atyre diteve si
peshqesh na solli UNMIK-un.
Qendrimi i NATO-s ne Kosove eshte i mireseardhur,
por UNMIK-u nuk na duhej. Keta te dytet na
administruan ashtu si deshen. Per gjashte vjet
nuk arriten asnje rezultat politik, ata nuk na
siguruan madje edhe energjine. Perjetuam status
te ngrire - kosovaret u gjunjezuan. Kur u humben
edhe ato pak forca qe i kishim erdhi koha e
avancimit te statusit. Me hapa te pershpejtuar u
percaktua delegacioni, u harRuan standartet.
Arriti marreveshja e pritur, ata duhej te ishin
nenshkruesit e Rambujese - Parisit, me nje
perjashtim te vogel. Ne vend te akademikut Qosja
tani kemi akademikun Daci dhe nje “Kryeminister”.
Pra, nese Rugova ne 1999 ishte Lider nihilist
tani eshte President (luan) i sterlodhur i cili
nuk do t’ia ndie fare se çpo ndodh perreth tij.
Ndersa Thaçi, nese njihej si gjarper gjate
luftes, me te takuar njeriun e vertete mundohej
te fshihej e te pervidhet, por skenario duhet te
mbyllet.
Vetoni ishte nje llullaxhi, vazhdon edhe tani te
mbetet llullaxhi por me nje pervoje me te gjate.
Akademiku Qosja dha doreheqje, ndoshta e kuptoi
perfundimin ose sepse humbi garen (ah, sikur te
gjithe te siperpermendurit te jepnin dorreheqje,
e te mbeteshin keshilltar te devotshem). Ne vend
te tij erdhi nje akademik tjeter i cili kujdeset
“me shume vigjilence” per 120 deputetet e tij.
Ky delegacion ka edhe nje Kryeminister i cili
nuk i beson vetes se eshte kryeminister.
Dashuriçkat dhe fluturaket i dhane nje mesim qe
nuk do ta harroje kurre, tani eshte nje kukull.
Secili prej te lartepermendurve ne nje fare
menyre a tjeter, na kishte premtuar pavarsine.
Per tri te paret e dinim se e kane per poena
politike, por akademiku pa mjeker na kishte
garantuar se ne mandatin e tij te pare, te
Parlamentit te Kosoves do ta na pavaresonte.
Tani kur te gjithe e dime se edhe ky na genjeu
ateher si mundemi t’ju besojme edhe me
tutje.Pyetem, si mund te na bindin te gjithe
keta te lartepermendurit. Jo. Une personalisht
nuk ju besoj se do te ngadhejne/me, sepse kane
dhene prova se jane per veten e jo per popullin.
Por e gjithe kjo nuk me habite sepse mendoj se
vete e kemi merituar.
Dhe krejt per fund, i derguari i fundit i
Allahut thote: mbreterit jane produkt i fese se
popullit te tyre. Qe do te thote se perberja e
ketij delegacioni eshte rrezultat i hipokrizise
se ketij populli. Ne nuk kemi guxim te
deklarohemi ashtu si duhet dhe ku duhet. Gjerat
nuk i thurrim sakte dhe qarte. Derisa nuk do te
ndryshojme kete cilesi, e ta shprehim
identitetin tone te vertete, keshtu do ta kemi.
Autori tekstit eshte Drejtor i SH.K. “Zeri Yne” |
